Weer een nieuwe. Ännu en ny.

“Morgen weer een nieuwe” zeggen wij vaak tegen elkaar aan het einde van de dag. Regelmatig zit er dankbaarheid in deze woorden verpakt.

 

De dagen vlogen de afgelopen maanden voorbij. Vandaar ook deze radiostilte. Er is hier in het noorden meer gedaan dan ik ooit had kunnen bedenken. Op de bovenverdieping: de isolatie, een bedstede, elektra. Beneden in de entree het oude plafond terug in ere herstellen, nieuwe elektra. Met het Zweedse behang van ontwerpster Lisbet Jobs lijk je de lente binnen te stappen, vloer is geschilderd. Met een kleur verf uit Zweden die alleen in Nederland te koop is. En dan is een behulpzame Nederlands buur heel fijn. Dank Martyn!

Buiten is de veranda gerenoveerd, iets wat echt een noodzaak begon te worden. En een begin gemaakt van een vedbod, de houtvoorraad-schuur om er de komende winter weer omarmt te worden door warmte.

  

 

Ondertussen ligt het hout voor de betimmering van de binnenzijde van het dak en de vloer boven te drogen. De komende winterklus. Momenten van verveling zijn dus ook spaarzaam.

Een uurtje hier vandaan stapte afgelopen 16 mei Jolien uit de trein hier in Säffle. Best een bizarre gewaarwording voor haar na een jaar afwezig te zijn geweest. De treinreis was goed te doen maar vermoeiend. Die nachttrein hakt erin. Zo trots als een (vermoeid) aapje liep ze hier rond in het huis en tuin.

‘s Middags kwam een aantal Zweedse vrienden haar welkom heten. Lennart, de buurman, had zelfs champagne meegenomen. En je begrijpt, ‘s avonds omarmde de vermoeidheid haar en verdween ze, in haar bedstede, in een diepe slaap. De maand vloog voorbij met gewone alledaagse zaken. Boodschappen, werken in de tuin. Rijden op de tractor om het gras te maaien bij vriendin Agneta.

 

 

Mooiste tijd van het jaar is de lente hier. Het einde ervan, waar ik nu in zit, vertaalt zich het best in luidruchtig. Zoveel dieren om me heen. zelfs mijn brievenbus is wederom bezet door een gezin pimpelmezen waardoor PostNord mijn post dropt in een ton langs de weg. Ze moesten erg lachen toen ik het hun vertelde op hun kantoor. “Weeral?” was de reactie.

Vorig jaar had ik ook al krakers in mijn brievenbus

  

  

Het meeste plezier ervaar ik van het gezoem van de wespen, bijen en hommels. Zomerse geluiden, leven. De verkeersleiding van Heathrow zou hier gek worden van de hoeveelheid vluchten die hier rond gaan in de tuin… En omdat ik alleen de paden waar gelopen word maai is het merendeel van de tuin puur natuur wat weer resulteert in een verscheidenheid van leven.

Tijdens de vakantie zijn we ook het water op geweest in een roeibootje van buren Jantien en Tom. Wat een genot wat een rust. En wat een onrust in de tijd daarna…

Het vuur van het idee om zelf weer een bootje te hebben is weer flink aangewakkerd. Een zeilboot, een zeilbootje, een kayak en een skiff kwamen allemaal voorbij. Financieel kwamen de zeilboot en zeilbootje na wat overdenkingen snel te vervallen. Roeien is een goed alternatief. Zoek en ik zal vinden.

Haal op…gelijk.

Nu we zo voor ons 5 jarige jubileum staan. 5 jaar getrouwd, 5 jaar Zweden, verdwijnen koek en het ei wel eens uit beeld. Jolien in Nederland en ik hier in Zweden. Heeft tijd nodig gehad om te realiseren dat dit voor ons, voor nu, goed werkt. De stress die we hebben ervaren toen er geen werk hier bleek te zijn voor haar heeft gezorgd dat we nu weten hoe hete vuren aanvoelen als je er voor staat.

Die reis heeft er toe geleid dat de trein het onderwijs-station voorbij rijdt. Een nieuwe pagina voor deze hoofdletter. Langzaam beginnen letters aan een nieuwe zin in een boek dat geschreven gaat worden.

Afscheid is voor mij niet goed voelbaar. Tot dat het met de deur in huis valt. Moeilijk vind ik dat, oude ingesleten patronen dienen ze weer aan. Een acceptatie zonder overgave. Leergierig ben ik op zoek naar hulp want deze klus klaar ik niet alleen.

Midsommar was een belevenis zo voor de eerste keer. In Zweden een groot ding. Mocht er getuige van zijn. weer een ervaring rijker. In grote delen van Europa staat klimaatverandering voor de deur. Hier laat ik de lente achter me en een zomerwarmte die met het briesje goed te doen is hier in het noorden. Välkommen.

Ännu en ny.

”Imorgon, ännu en ny”, säger vi ofta till varandra i slutet av dagen. Ofta är tacksamhet insvept i dessa ord.

Dagarna har flugit förbi de senaste månaderna. Därav denna radiotystnad. Mer har gjorts här i norr än jag någonsin kunnat föreställa mig. På övervåningen: isoleringen, en alkovsäng, elektricitet. Nere i hallen, återställning av det gamla taket till sin forna glans, ny elledning. Med den svenska tapeten av designern Lisbet Jobs känns det som att stiga in i våren; golvet har målats. Med en färg från Sverige som bara finns i Nederländerna. Och så är en hjälpsam holländsk granne väldigt trevlig. Tack, Martyn!

Utomhus har verandan renoverats, något som verkligen började bli en nödvändighet. Och man har börjat bygga en vedbod, vedskjulet, som ska omfamnas av värme igen i vinter.

 

 

Under tiden torkar träet till takpanelen och övervåningens golv. Det kommande vinterprojektet. Stunder av tristess är därför sällsynta.

Den 16 maj, bara en timme härifrån, klev Jolien av tåget här i Säffle. En ganska bisarr känsla för henne efter att ha varit borta i ett år. Tågresan var hanterbar men tröttsam. Det där nattåget tar verkligen ut sin rätt. Hon gick runt i huset och trädgården här, stolt som en (trött) apa.

På eftermiddagen kom ett antal svenska vänner för att välkomna henne. Lennart, grannen, hade till och med tagit med sig champagne. Och ni förstår, på kvällen omfamnade tröttheten henne och hon försvann in i en djup sömn i sin säng. Månaden flög förbi med vanliga vardagliga sysslor. Livsmedel, trädgårdsarbete. Att köra traktorn för att klippa gräset hos vännen Agneta.

Den vackraste tiden på året här är våren. Slutet på den, som jag just nu befinner mig i, kan bäst översättas som bullrigt. Så många djur runt omkring mig. Till och med min brevlåda är återigen upptagen av en familj blåmesar, vilket får PostNord att slänga min post i en låda vid vägkanten. De skrattade gott när jag berättade om det på deras kontor. ”Igen?” var reaktionen.

Förra året hade jag också husockupanter i min brevlåda.

 

 

Jag njuter mest av getingarnas, binas och humlornas surrande. Sommarljud, liv. Flygtrafikledningen på Heathrow skulle bli galen med det stora antalet flygplan som cirklar runt i den här trädgården… Och eftersom jag bara klipper stigarna där folk går, är majoriteten av trädgården ren natur, vilket i sin tur resulterar i en variation av liv.

Under semestern åkte vi också ut på vattnet i en liten roddbåt som tillhörde våra grannar Jantien och Tom. Vilken fröjd, vilket lugn. Och vilken rastlöshet under tiden som följde…

Tanken på att skaffa en egen båt igen har återuppväckts. En segelbåt, en liten segelbåt, en kajak och en jolle slog alla mina tankar. Ekonomiskt sett uteslöts segelbåten och den lilla segelbåten snabbt efter en del överväganden. Rodd är ett bra alternativ. Sök och jag ska finna.

Dra… omedelbart.

Nu när vi står här inför vår 5-årsdag – 5 år gifta, 5 år i Sverige – så försvinner saker ibland ur sikte. Jolien i Nederländerna och jag här i Sverige. Det tog tid att inse att det här fungerar bra för oss, för tillfället. Stressen vi upplevde när det visade sig att det inte fanns något arbete här för henne har säkerställt att vi nu vet hur det känns att hamna i knipa.

Den resan har lett till att tåget har passerat utbildningsstationen. En ny sida för denna versal. Sakta men säkert börjar bokstäverna en ny mening i en bok som snart ska skrivas.

Att säga adjö är inte något jag verkligen kan känna. Tills det rasar samman. Jag tycker det är svårt; gamla inrotade mönster visar sig igen. En acceptans utan kapitulation. Ivrig att lära mig söker jag hjälp eftersom jag inte klarar det här jobbet ensam.

Midsommar var en riktig upplevelse för första gången. En stor sak i Sverige. Jag fick bevittna det. Ännu en upplevelse rikare. I stora delar av Europa är klimatförändringarna precis runt hörnet. Här lämnar jag våren bakom mig och en sommarvärme som är ganska uthärdlig här i norr tack vare brisen.

Välkommen.